Życie Agaty kręci się wokół twórczości, w projektach dochodzi do pewnego miejsca a potem nie idzie dalej, chciałaby to zmienić.
Na początek przyglądamy się relacji Agata – twórczość.
Na drewnianym stole pojawia się mały, pękaty, czarny pionek (to ona) a obok malutki kamyczek (reprezentuje twórczość).
– Pierwsza myśl, to że oba symbole są takie małe, może skurczone ….., ale nie ……., są dobre, takie powinny być …. – mówi Agata
– Co czujesz jak patrzysz na ten obraz?
– Nic nie czuję……., zaczynam się nawet zastanawiać, czy może moje myślenie o twórczości to były zwykłe mrzonki i może dobrze jest tak jak jest ……
Pomyślałam, że gdyby tak było, prawdopodobnie poczułaby spokój i intuicyjnie przeniosłam obraz do innej przestrzeni – białego stolika obok. Elementy i ich układ nie zostały zmienione, ale dzięki bieli stały się odrobinę bardziej widoczne.
– Czy coś się zmieniło, czy raczej nie czujesz różnicy?
– Jest przyjemniej …….
Po dłuższej chwili milczenia dodaje
– Nawet więcej niż przyjemnie ….. jest w tym obrazie jakaś moc …..
W relacji Agata – twórczość, zgodnie z jej początkowym odczuciem, nic nie trzeba zmieniać, ale prawdopodobnie powinna zacząć tworzyć w przestrzeni, w której jej relacja z twórczością będzie bardziej widoczna (tak, jak na zdjęciu).